VAS-RIV_viz_3

Mieszkaniowe

Riverview

Inwestor

VASTINT POLAND

Projekt składa się z 7 budynków mieszkalnych z częściami usługowymi i wewnętrznym dziedzińcem z zielenią rekreacyjną oraz garażem podziemnym usytuowanym pod całym założeniem. Zabudowa została podzielona na dwa zespoły połączone wspólnym wnętrzem. Pierwszy zespół zwrócony jest w stronę kanału Na Stępce i stanowi pierzeję nadwodnego bulwaru, natomiast drugi domyka kwartał wzdłuż ulic Angielska Grobla i Dziewanowskiego.

W sumie mieszczą się tu 232 lokale mieszkalne i 29 lokali usługowych.

Powierzchnia całkowita kondygnacji nadziemnych to około 27500 m2, a powierzchnia całkowita kondygnacji podziemnej wynosi około 10400 m2.

Teren inwestycji jest szczególnie atrakcyjny z uwagi na swoje wyjątkowe położenie oraz wspaniały widok na perły gdańskiej architektury zabytkowej Głównego Miasta. Mieści się w obszarze wpisanym do rejestru zabytków zaklasyfikowanym jako zespół urbanistyczny miasta Gdańska w obrębie fortyfikacji nowożytnych.

Krótki rys historyczny miejsca: Na terenie opracowania od II połowy XIV wieku znajdowały się place składowe szafarni zamku krzyżackiego. Konieczność ochrony przedmieścia przed powodzią wymagała budowy wałów, z których północna grobla w XV wieku została nazwana Angielską Groblą. Nazwa ta związana była z osiedlającymi się wzdłuż grobli kupcami angielskimi, którym nie pozwalano osiedlać się na terenie Głównego Miasta. W drugiej ćwierci XVII wieku pojawiła się pierwsza, prawdopodobnie drewniana, zabudowa tego obszaru. W XVII i XVIII wieku Kanał na Stępce służył jako nabrzeże portowe. W XIX w. pojawia się zabudowa murowana, służąca do celów magazynowych. Pod koniec XIX wieku dzielnica przeżywała rozkwit w związku z budową rzeźni miejskiej. Z początkiem XX wieku rozpoczęła się zabudowa ulic Angielska Grobla, Dziewanowskiego oraz Seredyńskiego, kontynuowana w czasach Wolnego Miasta (1920-1939).

W 1945 roku cała zabudowa omawianego kwartału, poza trzema kamienicami u zbiegu ul. Dziewanowskiego i Na Stępce, została zniszczona. Pod koniec lat 40-tych XX wieku na miejscu dawnej zabudowy wzniesiono baraki warsztatów oraz budynek biurowy. W latach 90-tych XX wieku wszystkie budynki na terenie opracowania zostały rozebrane.

Z uwagi na swoje wyjątkowe położenie oraz zalecenia planistyczne, projekt swym charakterem nawiązuje do historycznej zabudowy. Są tu odniesienia do architektury hanzeatyckiej, charakterystycznej dla miast kupieckich północnej Europy czego przykładem są budynki przy ul. Na Stępce zwrócone w kierunku Głównego Miasta. Z drugiej strony znajdziemy inspiracje ekletyczną zabudową mieszczańską w postaci budynków przy ul. Dziewanowskiego i ul. Angielska Grobla. Te ostatnie w myśl zaleceń konserwatorskich, są wizualnie podzielone na kamienice, zróżnicowane między sobą materiałowo i odwołujące się do historycznych podziałów dawnej, występującej w tym miejscu tkanki.

Dążenie projektantów do nowoczesnego ujęcia historyzującej formy budynków skutkuje minimalistycznym detalem o wysokiej jakości wykonania. Zastosowano ściany trójwarstwowe, fasady wentylowane, a jako okładzinę w większości kompleksu wykorzystano cegłę pochodzącą z cegielni o podand 100-letniej tradycji. Daje to efekt autentyczności i szlachetności. Poza klasyczną czerwoną cegłą, zastosowano również kilka innych kolorów tego materiału oraz dodatkowo kilka rodzajów płyt włóknocementowych. Wzmacniają one efekt podziału fasad oraz podkreślają ich wertykalność.

Dachy pokryte są ceramiczną dachówką, o minimalistycznej, prostej, płaskiej formie. Obróbki blacharskie utrzymane są w stonowanej szarości.

Ponadto decyzję o wyborze materiału na niektóre fragmenty fasad poprzedził szereg tzw. mock-upów, dzięki czemu udało się wyważyć kolor, stopień wypalenia oraz dobrać najlepsze fugi.

Poza tym na uwagę zasługują zastosowane na całym projekcie drewniane ramy okienne oraz pokrycia tarasów i balkonów z drewna wysokiej jakości. Projekt wnętrz części wspólnych również podkreśla wyjątkowość miejsca: hole wejściowe grafiką i wystrojem ścian nawiązują do sylwety zabytkowego Gdańska.

Jako iż projekt ubiegał się o certyfikację LEED, duży nacisk był położony na to aby materiały miały w miarę możliwości pochodzenie lokalne, stąd też po części decyzja o współpracy z polską cegielnią z okolic Łodzi. Zadbano również o to, aby charakteryzowały się naturalnością i niską emisyjnością.

Na uwagę zasługuje rownież sposób myślenia o mieszkaniach. W trakcie pracy z klientem wypracowano dwa kierunki,  w jakich poszło myślenie o lokalach. Jedna grupa lokali jest zbliżona do popularnej w Polsce zasady polegającej na podziale na wiele pokoi. Druga grupa to mieszkania w modelu skandynawskim, ze znacznie powiększoną częścią dzienną.